Ajax haalt Stefan Smal van AFC ’34

Ajax heeft de opvolger van spits Koen Blommestijn (vertrokken naar FC Volendam) gevonden en is uitgekomen bij Stefan Smal. De aanvaller van AFC’34 uit Alkmaar komt volgend seizoen naar De Toekomst. Smal (23), goed voor twintig doelpunten dit seizoen in zowel competitie als beker, heeft een verleden als jeugdspeler bij AZ en AFC’34 en speelde van 2016 tot en medio 2018 voor de huidig zondag-eersteklasser. Na een kort uitstapje bij Hoofddorp keerde hij aan het begin van dit seizoen terug op het oude nest. De inwoner van Amsterdam gaat dus aansluiten bij het team van trainer Yuri Rose en wij wensen hem veel succes en hopen op veel doelpunten! Welkom bij Ajax Stefan!

Naast deze aanwinst kunnen wij u ook melden dat aanvaller Ilias Boudouni Ajax gaat verlaten. Hij hoopt op een nieuwe club op een hoger niveau. Uiteraard willen Ilias hartelijk danken voor zijn inzet en wensen hem veel sportief succes in het vervolg van z’n carrière.

Interview met Reda Kharchouch

Voorafgaande willen we uiteraard graag weten hoe het met je gaat in deze corona tijd zowel privé als op voetbalgebied.
“Met mij gaat het goed, heb gelukkig niks te klagen. Voetbal missen we natuurlijk allemaal als liefhebber, maar ik ben gelukkig. Daarnaast ben ik elke dag bezig met een training die ik voorgeschoteld krijg van de club.”

In mijn inleiding beschreef ik jouw weg via VVA/Spartaan naar Ajax. Zag jij destijds deze stap aankomen en was er überhaupt veel belangstelling voor je ?
“Is alweer een lange tijd terug. Het was een nieuwe tijd voor mij natuurlijk. Ik was jong (19 jaar) en het was mijn eerste jaar als spits. Er waren hier en daar wel wat clubs die wat belangstelling hadden, maar niet hoger dan de 1e klasse. De stap naar Ajax maakte ik uiteindelijk via Randy Sanches. Hij was de enige keeper bij wie ik niet scoorde dat seizoen en hij wist hoe gevaarlijk ik was. Hij kende de trainer Jorg Smeets en via omwegen belandde ik bij Ajax.”

Je kwam uit de derde klasse en maakte meteen een reuzestap naar de hoofdklasse. Hoe heb je dat ervaren?
“Op zich wel oké. Het ging allemaal een fractie sneller dan dat ik gewend was. Trainingen waren veel professioneler, materiaal was anders en de accommodatie was geweldig. Ik kreeg ook te maken met 3 á 4 trainers in plaats van 1. Zo werd er veel meer op me gelet waardoor je als speler alleen maar beter wordt.”

Ajax bracht jou toch uiteindelijk via de zaterdag 2 pas richting het eerste team, iets waar jij het niet altijd mee eens was.
“Je bent en blijft een voetballer met ambities. Ik zag mezelf goed gaan bij de zaterdag 2 en voor mijn gevoel leek ik het 1e aan te kunnen. Dat is natuurlijk een klein beetje brutaliteit destijds als jongen die een toekomst voor zich ziet. Desondanks bleef ik hard werken en bleef elke week bewijzen dat het tweede niet mijn niveau was. We mochten uiteindelijk met zijn drieën (Stanley Akoy, Roy Deken en ik) naar de zaterdag 1 en toen begon het sprookje en de ontwikkeling.”

Na twee seizoenen waar je indruk maakte kwam Quick Boys. Wat gaf de doorslag om juist daar te tekenen en weg te gaan bij Ajax?
“Een andere omgeving beproeven. Ik ben nooit buiten Amsterdam geweest en wist niet hoe het daar er uit zag. Vanuit verhalen van voetballiefhebbers kwam ik erachter hoe groot een club als Quick Boys is. Van verhalen naar filmpjes op Youtube en een gesprek bij Quick Boys. Ik had er meteen een goed gevoel bij. Daarnaast, als ik me niet vergis, speelde Quick Boys toen in de 3e divisie wat toen een stap hoger was dan Ajax.”

Uiteindelijk liep het een klein beetje anders, want ondanks jouw prima prestaties in Katwijk en de enorme populariteit bij de supporters vertrok je. Waarom?
“Ik raakte helaas geblesseerd. Uit eerste diagnose bleek dat ik er lang uit zou liggen. Quick Boys riep mij toen op voor een gesprek omtrent mijn nieuwe contract. Tot mijn verbazing kreeg ik niet bepaald steun en ging het heel snel om het geld. Geld dat ik van het huidige seizoen moest inleveren en van het nieuwe seizoen ook nog eens 75%. Na de operatie bleek dat ik er veel korter uit zou liggen. Toen kwam er opeens een gesprek en kwamen ze terug op hun woorden. Ik was er inmiddels klaar mee en wilde vertrekken. Quick Boys meldde toen dat we er niet uitkwamen met het contract, maar ik voelde me niet meer gesteund door het bestuur dat er toen was.”

De revalidatie heeft ongeveer zeven maanden geduurd. Ben je altijd blijven geloven in je comeback op niveau?
“Ik was jong, ambitieus en had nooit een blessure opgelopen dus het was allemaal nieuw voor mij. Door dat het nieuw was verwachtte ik wel weer op het niveau terug te komen als voor mijn blessure en dat lukte me aardig. Ik kwam net in de voetbalwereld kijken waardoor mijn ambities alleen maar bleven en dat bleef groeien naar de top.”

Even leek het erop dat je terug zou keren bij Ajax, maar OFC werd jouw volgende stap en met groot succes uiteindelijk.
“Dat was een stukje goede communicatie met dank aan Jan Fleijsman. Jan belde mij op na mijn blessure en sprak lovend en op de juiste manier. In plaats van een mes in me rug vertelde hij mij dat ik ondertussen een jongen van de club was geworden en per direct kon komen revalideren om het seizoen erna weer bij Ajax aan sluiten. Dat deed veel met me. Een weekje of twee na het belletje met Jan begon mijn revalidatie bij Richard Smith en daar kwam ik in aanraking met OFC. Ik kreeg hun ambities aan te horen en hoe zij streven om naar de 2e divisie te gaan, maar ik had al deels “ja” gezegd tegen Ajax. Ik belde Jan op met het verhaal wat mijn ambities waren als jongeman en vooral hoe ik ernaar keek die stap te willen maken naar OFC om daar bovenin mee te doen. Het een ander en hoger podium om mezelf te bewijzen. Ajax speelde toen hoofdklasse en stond op de ranglijst 6e toen ik mijn keuze maakte. Jan belde mij netjes op en zei “Reda, ik sta je ambities niet in de weg en wens je veel succes. Zet hem op, wel ooit terugkeren naar Ajax.”

Inmiddels wisten ook de betaald voetbalclubs wie Reda Kharchouch was. Na een flirt met Sparta werd het toch Telstar.
“Veel clubs durfde het niet aan met een 23-jarige amateurvoetballer uit de 3e divisie. Bij Telstar liep ik al een langere tijd stage en speelde mee met heel wat wedstrijden. Daarin presteerde ik beter dan hun spits, waardoor ik mezelf in de kijker speelde. Uiteindelijk was Telstar de enige club die het echt aan durfde en vol voor mij ging.”

Wat me opvalt is dat je iedere keer een trede omhoog gaat en deze ook steeds ogenschijnlijk moeiteloos neemt. Hoe zit dat?
“Het zijn natuurlijk allemaal mooie stappen. Of ik het verwacht had weet ik niet echt, maar ik ben wel altijd ambitieus geweest en wilde wel altijd weten waar mijn lat lag. Het echte succes heb ik nog niet geboekt voor mijn gevoel. Dat zal pas zijn als ik de top haal! Er zijn natuurlijk wel factoren waar ik me aan houd waardoor ik steeds beter wordt en presteer als voetballer. Ik blijf focus hebben op m’n doelen, mentaliteit en discipline staan op nummer 1. Daarnaast eet ik goed, denk aan m’n lichaam en ontwikkel mezelf altijd door extra of andere dingen te doen dan een ander. Daarnaast blijf ik goed luisteren naar de tips en tops die ik meekrijg van ervaren voetballers en deskundigen.”

Wat de toekomst brengt weet niemand in deze onzekere tijden, maar dat jij binnenkort of na nog 1 jaar Telstar waarschijnlijk weer een stapje omhoog gaat is een kwestie van tijd. Had je deze route naar betaald voetbal ooit zelf voor ogen?
“Om heel eerlijk te zijn nee. Ik had wel altijd gezegd dat ik graag een wedstrijd zou willen proeven in het betaald voetbal om te weten of ik echt slechter was dan de andere aanvallers en vanaf daar dan mijn ontwikkeling voort te zetten.”

Tot slot Reda; waar je ook speelt … jouw populariteit is enorm, je uitstraling perfect en je bent altijd beleefd en correct. Je bent echter een spits en dat moeten toch eigenlijk altijd wel boefjes zijn. Jij voldoet buiten het veld absoluut niet aan die zogenaamde beeldvorming.
“Hahaha. Voetbal wordt gespeeld op het veld en dat duurt meestal ongeveer 90 minuten. Hierin ben ik geen beleefd en correct jongetje, maar ben ik een strijder die vanaf het eerste fluitsignaal alles geeft om te winnen. Er gebeurt iets met mij op het moment dat het fluitje gaat en veel mensen weten dan … de wedstrijd begint, let’s play the game. Na het laatste fluitsignaal ben ik weer Reda, de jongen die dan of een grote lach krijgt door de winst en genoten heeft van het spel of de Reda die teleurstellend is en gaat nadenken wat er beter kon.”

Wil je nog iets zeggen tegen onze lezers, supporters en in het algemeen tegen al die mensen binnen de Ajax amateurtak?
“Jullie passie voor voetbal is enorm en dat is mooi om te zien. Het is een kleine afdeling in de grote club Ajax met de geweldige mensen die toch jongens de kans geven om in het Ajax-shirt te mogen voetballen. Van supporters tot jij die dit geschreven hebt, het zijn allemaal mensen met een warm hart. Daarom dank ik jullie voor twee mooie seizoenen waar ik als speler enorm ontwikkeld ben en daardoor sta waar ik nu sta. In deze moeilijke tijd kunnen we helaas niet anders dan elkaar steunen en er te zijn voor onze dierbaren, ons te houden aan de regels van de overheid zodat we snel weer het veld op kunnen en nog meer talenten mogen begroeten bij de amateurs van Ajax zoals het meest recente voorbeeld van Koen Blommesteijn die naar FC Volendam gaat. Iedereen die zijn steentje bijdraagt bij deze mooie vereniging, bedankt en hopelijk zien elkaar gauw weer. Groetjes Reda.”

Reda, ongelofelijk bedankt voor jouw tijd en aandacht. Het was mij een genoegen jou meer dan terecht even in het zonnetje te zetten. Onthoudt één ding … bij Ajax wordt je nog steeds door iedereen omarmd en ben je altijd meer dan welkom! Tot slot wil ik de overige redactieleden van onze website bedanken voor hun input bij mijn bijdrage.

Tekst: Marcel Wagenmakers
Foto’s: Rob van Vliet

Het ultieme fotomoment (deel 4)

In deze nieuwe rubriek halen we een bijzonder Ajax zaterdag moment terug aan de hand van een unieke foto geschoten door onze huisfotograaf Rob van Vliet.

Deze aflevering: REDA KHARCHOUCH


foto: Jeroen de Kock

“Mijn keuze voor deze rubriek is dit keer gevallen op Reda Kharchouch. Iedereen weet hoe de carrière van Reda Kharchouch is verlopen tot dusver. Nadat hij bij de Ajax am. vertrok mocht hij zich, via Quick Boys en OFC, opmaken voor een mooi avontuur in het betaalde voetbal bij Telstar. Inmiddels is hij bij de “Witte Leeuwen” tot een absolute publiekslieveling gegroeid mede door zijn geweldige uitstraling en productie van 20 doelpunten. Hiermee heeft hij zich in de picture gevoetbald bij diverse in de Eredivisie.”

“Het begon ooit ergens anders voor Reda en net zoals in mijn vorige bijdrage met Remko Beerens zal ik uitleggen waarom Reda hoog op mijn verlanglijstje stond. Mijn liefde voor de zaterdag 1 van Ajax is bij velen bekend, maar ik moet wat onthullen aan u trouwe lezers. Ik houd er nog een andere “relatie“ op na. Deze andere liefde is ontstaan in de begin jaren tachtig van de vorige eeuw en werd mede gevoed door mijn voetbal maat en tevens mede redactielid van deze site Paul Buffing. Het gaat hier namelijk om voetbalclub De Spartaan dat destijds nog zijn wedstrijden speelde op sportpark de Eendracht in Amsterdam-West. Later fuseerde De Spartaan met VVA en verhuisde in 1988 zo naar de Jan van Galenstraat. Het zal dus niemand verbazen dat ik in het seizoen 2014-2015 regelmatig op mijn fiets stapte in Slotermeer en wedstrijden bezocht op de zondagmiddag van VVA/Spartaan en zo getuige was van een speler met rugnummer 7. Een speler waar ik heel graag weer en wind voor wilde trotseren. Zijn naam? Juist, Reda Kharchouch. VVA/Spartaan moest in dat seizoen zijn meerdere erkennen in ZSGOWMS (getraind door oud-Ajacied Rob Rijnink) dat met 4 punten voorsprong kampioen werd. VVA/Spartaan, dat 2e werd, speelde nog wel nacompetitie tegen Vriendenschaar (1-2 en 3-1) en vervolgens in de finale tegen Brederodes uit Vianen (1-0 en 3-2). De doelpuntenmachine Reda Kharchouch scoorde in dat seizoen 26 doelpunten en was met twee doelpunten in de finale wedstrijd(en) mede verantwoordelijk ervoor dat VVA/Spartaan promoveerde naar de 2e klasse. Inmiddels stond Reda Kharchouch al op de radar bij de Ajax amateurs en kwam er een droom uit voor hem en zo kon ik wederom gaan genieten van deze sympathieke en prachtige voetballer bij mijn geliefde Ajax zaterdag 1.”

“De weg richting het eerste elftal van Ajax begon voor Reda Kharchouch in Ajax zaterdag 2 dat ook dat jaar al onder leiding stond van trainer Detlef Le Grand. Uiteraard maakte Reda in de voorbereiding wel deel uit van de selectie van het eerste en scoorde hij o.a. in de poulefase van de districtsbeker voor Ajax tegen zijn oude club VVA/Spartaan (1-4 winst). Officieel debuteerde Reda in het Ajax-shirt op 2 september 2015 en deed dit samen met o.a. Stanley Akoy (nu spelend bij sc Cambuur) in de eerste competitiewedstrijd thuis tegen Woudenberg 2. Ajax begon overtuigend aan deze wedstrijd en scoorde via Kid Ronday al vrij snel de 1-0. Reda, spelend op de vleugel, kreeg zelf ook de nodige kansen voor de pauze maar scoorde nog niet. Wel gaf hij voor rust nog de assist op Sandro Contrucci na een vlot lopende aanval die zo de 2-0 mocht aantekenen. Na de pauze, met een 2-1 tussenstand, mocht Reda eindelijk op zijn favoriete positie in de spits gaan spelen en dat deed hij met verve. Binnen de minuut na de hervatting pikte hij zijn doelpuntje al mee (3-1). Vlak voor het einde werd Reda gewisseld en zo kon hij terugkijken op een geslaagd debuut in overigens een wedstrijd die niet lang in ons collectieve geheugen zal blijven hangen. Ajax won uiteindelijk de wedstrijd met 4-1.”

“Reda bleef bij de zaterdag 2 zijn wedstrijden spelen en inmiddels waren de thuiswedstrijden van dit team heerlijke voorgerechten voor later die middag als de zaterdag 1 thuis in actie kwam. De trouwe aanhang van de zaterdag 1 wist inmiddels steeds vaker de weg te vinden naar het hoofdveld om 12.00 uur en genoten van o.a. zijn heerlijke doelpunten en smeekten bijna om het debuut van Reda in het eerste team. De toenmalige trainer Jorg Smeets wilde Reda Kharchouch langzaam brengen om diverse redenen, maar zo tegen het einde van het eerste gedeelte van de competitie mocht Reda toch steeds meer regelmatig in actie komen voor het eerste waar hij na de winterstop definitief bij aansloot. De resterende 1,5 jaar die Reda vervolgens nog aflegde in de zaterdag 1 zijn inmiddels vastgelegd in de geschiedenis boeken en collectief met een gouden randje voorgoed in ons geheugen gegrift. Wie herinnert zich niet zijn doelpunt vanaf de middenlijn uit bij DFS in Opheusden en wat dacht u van de uitwedstrijd bij Ter Leede waar Reda Kharchouch bijna geheel Sassenheim en omgeving tot wanhoop bracht. Reda Kharchouch sloot in stijl af op 13 mei 2017 uit in Ridderkerk bij RVVH (2-3 winst) toen hij twee doelpunten voor zijn rekening nam. Ik besloot mijn wedstrijdbeleving destijds met de volgende zin: “Groeibriljant Kharchouch liet ook vanmiddag blijken dat Quick Boys zijn handjes mag dichtknijpen met deze topspeler in wording.”

Het waren slechts enkele herinneringen van een speler die zich na achtereenvolgens o.a. Patrick Zwaanswijk, Dennis Gerritsen, Paul Quasten, Dennis Kaars en recent Stanley Akoy via de Ajax amateurs in het betaalde voetbal hebben gevoetbald.

Tekst: Marcel Wagenmakers
Foto’s: Jeroen de Kock en Rob van Vliet

Interview met Detlef Le Grand

Allereerst: hoe gaat het met jou en jouw familie in deze coronatijd?
Met mij en ons gezin gaat het goed en met de rest van de familie gelukkig ook! We maken er samen het beste van en ik hoop voor iedereen dat er snel een ommekeer komt in het bestrijden van dit ernstige virus.

Kan je wat meer vertellen over jouw achtergrond als speler/trainer?
Ik ben op 7-jarige leeftijd begonnen in Zaandam en ik heb daarna in Lelystad in de jeugd bij VV Unicum gespeeld. Daarna heb ik bij PEC Zwolle onder 19 en jong PEC Zwolle gevoetbald en betaald voetbal bij FC Emmen. De meeste seizoenen heb ik gespeeld bij D.V.S. ’33 (3e divisie) als linksbenige middenvelder. Daarnaast heb ik met het Nederlands Studenten Elftal meegedaan aan de Universiades in Engeland (Sheffield) en Buffalo (V.S.).
Ik ben als hoofdtrainer werkzaam geweest bij VV Zeewolde en VV Unicum. Daarna bij D.V.S. ’33 en AFC Ajax amateurs I als assistent en nu bij AFC Ajax amateurs II eindverantwoordelijk als Trainer Coach. De doelstelling is zorg dragen voor de doorstroom van talentvolle spelers, kampioen worden en de beker winnen.

In hoeverre ben je momenteel nog met voetbal bezig?
Ik heb samen met mijn staf de selectie voor komend seizoen samengesteld. Er gaan drie spelers naar het eerste (Yarimo Janzen, Kenneth Dames en Anouar Moussa) en we hebben vanuit het netwerk en de selectiedagen nieuwe spelers vastgelegd. Ik ben bezig met een jaarplan voor de trainingen en heb regelmatig contact met de spelers om te vragen hoe het met ze gaat en ik wil dat ze het trainingsschema volgen dat ze mee hebben gekregen en stuur ik ze wedstrijdbeelden. Daarnaast volg ik een aantal interessante Webinars (o.a. van de Ajax coaching Academy en de KNVB) om me als trainer verder te verdiepen.

Hoe (vaak) hou je contact met de spelers en staf van Zaterdag 2?
Met Andre Stuijf heb ik bijna dagelijks contact en met mijn assistent Dion de afgelopen weken heel intensief over de selectie en over de afronding van zijn KNVB cursus UEFA B door het geven van feedback. In de week zelf heb ik regelmatig contact via de app met de spelers hoe het met ze gaat en of ze voldoende fit blijven. We waren aan een succesvol seizoen bezig en dat is voor eenieder balen en dat leeft in de groep. Yuri en ik hebben daarnaast regelmatig contact over de samenstelling van de selecties.

Ben je al bezig met de voorbereidingen van volgend seizoen en hoe denk je dat het eruit gaat zien?
De voorbereiding hebben we al klaar. We hebben een mooi programma met o.a. wedstrijden tegen de eerste elftallen van Wartburgia, OSV, SC Buitenboys en SV de Meer en we doen wederom mee aan het ambitieuze Zilveren Pont toernooi bij de Volewijckers. Met de toespraak van Rutte in het achterhoofd zal hierin geschoven moeten worden – ik heb nog geen idee hoe dat er voor ons uit gaat zien alleen weet ik wel dat het een andere voorbereiding zal worden.

Wat zijn jouw persoonlijke ambities?
Ik heb UEFA A en heb de ambitie om trainer te worden van het eerste elftal. Ik haal er veel voldoening uit om spelers op te leiden en bij Ajax zijn de omstandigheden optimaal! Ik wil me blijven ontwikkelen als trainer en met Yuri Rose en Dion Glumac vormen we ook komend seizoen weer een goed team en halen we het beste uit het team en de spelers naar boven.

Wat mis je op dit moment het meeste aan voetbal?
Alles eigenlijk! Ieder moment dat je met de spelers aan het werk bent tijdens trainingen en wedstrijden samen met Dion, Andre, Tom en Kaj! Het doet je beseffen wat een fantastische sport we hebben bij de beste club van Nederland.

Tenslotte: wil je nog wat kwijt aan de lezers van dit interview?
Ik wens iedereen een goede gezondheid en ik hoop dat we na deze periode weer samen kunnen genieten van het voetballen.

Video van het traningskamp in Barcelona 2020:

Het ultieme fotomoment (deel 3)


DST-2648-rvv

In deze nieuwe rubriek halen we een bijzonder Ajax zaterdag moment terug aan de hand van een unieke foto geschoten door onze huisfotograaf Rob van Vliet.

In aflevering 3: Stanley Akoy komt zijn belofte na.

We gaan terug naar Alphen aan den Rijn op zaterdag 16 juni 2018. Ajax speelt op neutraal terrein de finale om een extra plaats in de Derde Divisie. Na een spectaculair seizoen met vele spraakmakende wedstrijden haalt Ajax de nacompetitie waarin het in een dubbele confrontatie Ter Leede uitschakelt om vervolgens de finale nipt te verliezen van HSV Hoek over twee wedstrijden. Echter, Jong FC Twente trekt zich noodgedwongen terug uit de Derde Divisie voor het daaropvolgende seizoen en de KNVB schrijft een extra finale uit voor de verliezend finalisten Capelle en Ajax. Onderling mogen zij gaan uitmaken wie in het seizoen 2018-2019 in de Derde Divisie mag uitkomen.

Een prachtig toetje na een heel lang seizoen en dat is echter ook het probleem. Niemand had hier rekening mee gehouden. Los van dat de selectie al flink uitgedund is door blessures en schorsingen zijn sommige spelers simpel weg al op vakantie. Jorg Smeets moet letterlijk binnen de vereniging zoeken wie de reservebank kan completeren. Regilio Kranenburg en Thijs Ernest van de zaterdag 2 sluiten aan en zelfs routinier Pierre Tosch van de zaterdag 3 meldt zich.

Het zou tevens de laatste Ajax wedstrijd van Stanley Akoy worden. Onze groeibriljant, die zich via de zaterdag 2 in het eerste speelde, vertrekt naar SC Cambuur om betaald voetbal te gaan spelen. Stanley doet voor de wedstrijd een stoere belofte: “Ik vertrek nooit bij een club zonder dat ik geleverd heb!”. Hij lost zijn belofte in en hoe! Net zoals heel Ajax tot op het bot gemotiveerd is die middag.

DST-2663-rvv

Een korte ingestudeerde (?) corner van Jack van Moerkerk belandt bij Stanley Akoy die naar binnen draait en de bal fraai in de verre hoek krult voor de 0-1. Je ziet op de foto de bal de hoek in krullen. De keeper is al machteloos en verdediger op de doellijn voelt de bal over zijn kruin suizen. Niet alleen Stanley, maar ook Rob heeft met zijn camera op het juiste moment afgedrukt. Capelle zou deze mokerslag niet meer te boven komen mede omdat Stanley, na opnieuw goed voorbereid werk van Jack van Moerkerk en een subliem hakballetje van Sergio Cameron, in de 43e minuut via de paal ook nog de 0-2 voor zijn rekening zou nemen. Genoeg voor de uiteindelijke 1-2 overwinning en PROMOTIE naar de Derde Divisie.


DST-2676-rvv

Maar de camera van Rob ratelt na de goal door en dat is maar goed ook! Want onze kleine held was zelf bescheiden buiten de foto gebleven. Op de volgende foto’s zie je hem naar de kant sprinten waar hij naar zijn coach rent en aan zijn lachende gezicht zie je hem zeggen … “ik had het toch beloofd, bij deze!”

DST-2685-rvv

Tekst: Paul Buffing
Foto’s: Rob van Vliet

De historie van ons aller Ajax Zaterdag: deel 2

Seizoen 1984-1985: Moeizame start in harde 2e Klasse AVB

De bliksemstart van Ajax zaterdag in zijn debuutseizoen 1983-1984 bracht niet allen het eerste kampioenschap, maar tevens promotie naar de 2e Klasse AVB (Amsterdamse Voetbal Bond). Benieuwd na de kracht van de nieuwe opponenten startte Ajax met een uitwedstrijd tegen DWG op sportpark Ookmeer. Ajax speelde deze partij werkelijk prachtig attractief voetbal, maar de voetbalgoden waren kennelijk nog op vakantie want als je zo oogstrelend speelt maar je mist net steeds dat beetje geluk dan bekruipt je toch het gevoel van onrecht. In de 2e helft probeerde Ajax het door DWG onder druk te zetten op eigen helft maar de bal wilde er maar niet in. Tot onze grote frustratie werd een counter Ajax noodlottig waardoor Door Wilskracht Groot zijn naam eer aan deed. De 1-0 nederlaag voelde er niet minder onterecht door.

Een week later bij Amstelland uit was het tijd voor de revanche. Nu werd het verschil tussen de 3e en 2e klasse AVB razendsnel duidelijk. Ajax ging onverdroten door waar het een week eerder gestopt was, maar het voetbal was te opportunistisch. Één uitval en het was opnieuw 1-0 achter. Knap was wel dat het opgebouwde zelfvertrouwen van het seizoen ervoor ongeschonden bleef, want Ajax vertrouwde op zijn aanwezige klasse en liep na een 1-2 ruststand uiteindelijk naar een ruime 1-5 zege. Rolf Grootenboer en Ron Oudendijk scoorden er ook een niveau hoger lustig op los. Een week later volgde de 3e uitwedstrijd op rij … alhoewel uitwedstrijd? De tegenstander was WVHEDW voor een onvervalste Voorland derby. Het was letterlijk het hek dat het hoofdveld van Ajax op Voorland scheidde met dat van WVHEDW. Open zetten (wat ook gebeurde) en je was op bezoek bij de buren op hun hoofdveld. Ajax kleedde zich dan ook in de eigen kleedkamer om en liep vervolgens naar het veld van WVHEDW. De AVB ten top. Of dit kwaad bloed zette bij onze opponent? Of het was het een David tegen Goliath gevoel? De wedstrijd was in ieder geval snel en agressief van
WVHEDW kant. WVHEDW werd namelijk in die tijd een beetje gezien als de laagst spelende club van Amsterdam. De zondag 1 van WVHEDW speelde namelijk op het laagste AVB niveau naast stadion De Meer. Letterlijk de enige keren dat je gejuich hoorde als WVHEDW thuis speelde was als de Ajax profs 50 meter verderop in De Meer scoorden.

Ajax zaterdag speelde die middag echter slim voetbalspel en kwam op 0-1. WVHEDW gaf niet op en maakte de 1-1. Ajax kwam weer op 1-2. De buren kwamen terug tot 2-2! Toen ik na de 2-3 met een geruststellend gevoel al in gedachten was bij wat ik zou gaan bestellen bij Kamlag (kantine Ajax) na afloop, vloog toch nog de 3-3 erin. Na deze domper trof Ajax zaterdag opnieuw een harde, maar slimme tegenstander (UCO) in eindelijk een keer een thuiswedtrijd, maar tevens de 2e nederlaag 0-2. Welkom in de 2e Klasse AVB! De Eland SDC speelde bij Ajax thuis slimmer en won met 2-4. Hierna werd Amstelland na een galavoorstelling met 7-1 huiswaarts gestuurd en zo ging het hele seizoen. Tegenover een ontluisterende nederlaag tegen de uiteindelijke ongeslagen kampioen WVHEDW (1-3) stond er een mierzoete revanche op DWG 2-0. Ook herinneren wij ons een heerlijke pot tegen de uiteindelijke nummer 2 De Meteoor (3-3). Een stevig spelend Brandweer bezorgde ons een 0-1 nederlaag. Na een 9e plaats na 8 wedstrijden volgde halverwege het seizoen een 7e plek. Voor het slot van de competitie, met nog 4 wedstrijden te spelen, stond Ajax zaterdag zelfs op dat moment op de nog hoogst haalbare 3e plek. Deze kon echter niet geconsolideerd worden en zo beëindigde onze mannen de 2e klasse A van de AVB na 20 wedstrijden met een 6e plaats met 9 zeges tegenover acht nederlagen.

Gezien het voetbal was de positie te laag, maar de harde leerschool van dit seizoen werd zeker meegenomen naar het volgende. De weg naar boven zou niet over rozen gaan. Ajax was in een klasse terechtgekomen waar een Duitse ‘koste wat kost’ winmentaliteit telde. Hard en uitgekookt.

Tekst: Paul Buffing

Koen Blommestijn tekent bij FC Volendam

In het interview afgelopen week met trainer Yuri Rose maakten wij er al melding van, maar vandaag werd het dan definitief: Aanvaller Koen Blommestijn heeft een 2-jarig contract getekend bij FC Volendam. Klik hieronder op alle nieuwsberichten voor deze mooie transfer uit een jongensboek.

Uiteraard danken wij Koen voor zijn inzet en doelpunten en wensen wij hem alle voorspoed toe in het palingdorp!

Klik hier voor een bijdrage van NH-Nieuws.
Klik hier voor een bijdrage van VI.
Klik hier voor een bijdrage van FC Volendam.

Het ultieme fotomoment (deel 2)

In deze nieuwe rubriek halen we een bijzonder Ajax zaterdag moment terug aan de hand van een unieke foto geschoten door onze huisfotograaf Rob van Vliet.

Deze aflevering: DE OMHAAL VAN REMKO BEERENS

“Vandaag mag ik, als de schrijver van de wedstrijdbelevingen van onze Zaterdag 1, de tekst van deel 2 van het ultieme fotomoment schrijven. Voor velen die mij kennen waarschijnlijk geen verrassing dat ik gekozen heb voor een foto uit het elftal het seizoen 2010 – 2011 uitkomend in de 1e klasse. Het team, dat onder leiding stond van Constantijn Schouten en Joey van Leijenhorst, baarde dat seizoen weinig opzien. Ajax wilde uiteraard opnieuw een gooi doen naar promotie richting de Hoofdklasse, maar slaagde daar geenszins in. DOVO werd kampioen met 67 punten. De voorsprong op de nummer 2 HBOK bedroeg maar liefst 20 punten. Waar stonden de Amsterdammers dan ? Ajax moest met 36 punten genoegen nemen met een teleurstellende 7e plaats. Dit ondanks een selectie met veel potentieel, maar soms loopt het gewoon even niet. Wel was Ajax verantwoordelijk voor één van de drie nederlagen van DOVO in dat seizoen (Ajax won thuis met 5-2).


Staand bovenste rij vlnr: Jan Fleijsman, Dick Goossens, Ben Kraanen, Constantijn Schouten, Joey van Leijenhorst, Rob Versluis, Mo Oumouh, Nico Schlette
Middelste rij vlnr: Gideon Coronel, Joey Lamptey, Kevin Hansen, Jordi Meester, Dennis van der Kraan, Paul Michielsen, Natano Wattimena, Wouter Kloes,
Onderste rij vlnr: Robin Telkamp, Melvin de Groot, Kevin Westmaas, Remko Beerens, Patrick van Dijk, Sergio Cameron, Jamal Ahaddouch, Bas ter Haak, Wouter Lastdrager

Waarom dan toch een foto met tekst voor deze rubriek? Ik neem u mee terug naar 2007 toen in Oostzaan OFC, onder leiding van trainer Ale van der Zee, bezig was aan een unieke opmars. Het promoveerde achter elkaar van de 5e klasse, naar de 4e en naar de 3e klasse KNVB. Mede verantwoordelijk op dat moment voor deze bestorming van de ranglijsten was aanvaller Remko Beerens. Hij liet diverse telramen exploderen met zijn doelpuntenproductie en groeide zo met name in de Zaanstreek uit tot een fenomeen. Op diverse zondagen, als ik niet in de Arena zat, genoot ik van zijn enorme meedogenloosheid en killersinstinct. Gekscherend zei ik eens tegen teammanager Jan Fleijsman: “Ik ken nog iemand die wij best kunnen gebruiken!”. Zeer waarschijnlijk stond Remko al op één van zijn lijstjes, maar ik had hem voor mijn gevoel toch getipt als mogelijk nieuwe aanwinst. Ondertussen is deze goalgetter van weleer nog steeds mijn collega op het werk. Toeval bestaat niet toch ? Het vervolg over hoe het verder ging leest u hieronder in het interview met deze sympathieke oud-Ajacied.”

In de nadagen van je carrière (je was inmiddels al 34 jaar oud) en na achtereenvolgens successen te hebben gehad bij IVV, OSV en OFC klopte Ajax opeens op je deur. Hoe ging dat ?
“Ter gelegenheid van de opening van het kunstgrasveld op het hoofdveld speelden (op 24 oktober 2009) wij een vriendschappelijk duel tegen Ajax zaterdag 1. OFC bivakkeerde op dat moment in de 3e klasse en had ook Lenny Macnack in de gelederen die ook een verleden had bij de Ajax amateurs. Lenny en ik vormden een meedogenloos koppel in deze dagen en laat ik in deze wedstrijd nu uiteindelijk de winnende treffer maken (3-2). Na afloop tijdens de feestelijke nazit vroeg teammanager Jan Fleijsman wat voor plannen ik had voor het volgend seizoen. Ik dacht dat Jan teveel had gedronken, want ik vond het namelijk wel mooi geweest en zou waarschijnlijk verder gaan in de veteranen. Toch wist hij mij te overtuigen van de ambities die Ajax had en mij daarin goed kon gebruiken. Enkele weken later zat ik op De Toekomst te praten met toenmalig trainer Constantijn Schouten en tekende ik mijn contract.”

Vertel eens hoe dat dan vervolgens ging in de voorbereiding qua niveauverschil en andere zaken. Je was bij OFC de gevierde man en moest nu onderaan de pikorde starten.
“Niet alleen het niveauverschil en de professionaliteit was vele malen hoger, maar ook natuurlijk de leeftijdsverschillen. Ik was uiteraard één van de selectiespelers en kon niet meer terugvallen op mijn OFC priviléges waar ik bijvoorbeeld soms maar één keer trainde.”

Er kunnen niet veel spelers zeggen dat ze mogen debuteren op een vol Sportpark De Toekomst tegen het eerste team van Ajax, de profs, waar Jan Vertonghen jouw mandekker was.
“Ik zei voor de wedstrijd tegen Jan Vertonghen. “Jan, ik mag meedoen vanmiddag hoewel ik inmiddels al gestopt ben met voetballen maar ik heb een prijsvraag gewonnen bij de ABN Amro bank.” Na afloop sprak ik nog met Martin Jol die aan mij vroeg of dit verhaal wel klopte … hilarisch toch ? Tijdens een luchtduel, die ik normaal altijd won van mijn tegenstanders, zag ik opeens Jan Verthongen ruim een halve meter hoger springen dan ik. Maar ik heb toch in deze wedstrijd zeker één keer op doel geschoten hahaha.”

Met wat voor gevoel en verwachtingen begon je aan dat seizoen en waarom liep het uiteindelijk anders dan je had voorgesteld ?
“Ik was natuurlijk apetrots om dat prachtige shirt te mogen dragen en dacht ik zie wel waar het eindigt. Maar al snel werden de plannen van de trainer duidelijk en daar paste Natano Wattimena, maar vooral Sergio Cameron beter in. Veel bewegen van links naar rechts, terug verdedigen enz. Ik wist eigenlijk wel meteen hoe laat het was, maar toch kreeg ook ik regelmatig een basisplaats.”

Jouw rol was opeens meer de ideale targetman. Per slot van rekening, als jij speelde gebeurde er altijd wel wat en boezemde je angst in bij tegenstanders.
“Ik kreeg inderdaad op de training vaak de opdracht om bewust even te provoceren zodat het vuurtje weer werd opgestookt. Dit beproefde recept gingen we dus ook regelmatig in wedstrijden uitproberen om zo tegenstanders uit het ritme te halen en angst in te boezemen ook al omdat ik 94 kilo woog. Zo kreeg ik al vrij snel deze rol toebedeelt en pikte ook af en toe nog mijn doelpuntje mee.”

Mag ik zeggen dat als Ajax 10 jaar eerder had aangeklopt, jij misschien meer geleefd had voor je sport dan nu ?
“Ach, misschien wel. Ik was nu al 34 jaar, had mijn eigen taxi en moest dus mijn gezin onderhouden. Vooral de training op maandag viel me zwaar en die mocht ik dan ook vaak overslaan, maar desondanks genoot ik enorm van dit toetje om bij Ajax te mogen spelen.”

Ondanks dat je niet vaak in de basis stond en het dus moest hebben van invalbeurten wist je toch nog zeven doelpunten te maken dat seizoen. De late gelijkmaker bij HBOK (1-1) en de meest spectaculaire goal in dat seizoen, die omhaal uit bij VVZ ‘49 (op 16 oktober 2010, 3-2 nederlaag), staan nog helder op mijn netvlies.
“Gerrie Breugem (trainer HBOK) en laatste man Daan Braspenning waren bekenden van mij en liepen mij al de hele tijd te dollen. “Beerens, jij oude kerel …. je kan er niets meer van !” Ik zei: “wacht maar af”. In de laatste 10 minuten val ik in en maak een doelpunt en nog wel diep in blessuretijd. Een niet te missen kans op de doellijn die ik nog even een tikkie mee gaf voor de gelijkmaker. Wat betreft die omhaal, die ook geweldig op de gevoelige plaat is vastgelegd door Rob (van Vliet, onze fotograaf) was natuurlijk het hoogtepunt. Al de hele wedstrijd bespotte de fanatieke aanhang van VVZ’49 mij met allerlei spreekkoren over mijn postuur, maar toen ik een kleine tien minuten voor tijd de 2-2 binnen schoot vanaf ruim 20 meter stonden zelfs de supporters van VVZ ‘ 49 te klappen.”

Toch ging je niet verder bij Ajax na dat ene seizoen hoewel ik begreep dat niet persé weg hoefde.
“Bart Logchies zou de nieuwe trainer worden en voerde ook met mij een gesprek waarin hij aangaf graag met mij door te willen gaan maar dan wel in dezelfde rol. Inmiddels bleef de opmars van OFC voortduren en ze wilde graag de Hoofdklasse bestormen. Een goede vriend en sponsor van de club vroeg mij of ik deel wilde uitmaken van de ambitieuze plannen die hij en de club hadden. Natuurlijk kriebelde dat, want OFC is mijn club en zo kon ik de cirkel uiteindelijk ook rond maken.”

Hoe kijk je dan uiteindelijk terug op jouw kortstondige periode bij Ajax?
“Met name met heel veel trots en plezier. Veel prachtige momenten met o.a. het trainingskamp in Portugal, de oefenwedstrijd tegen Ajax 1, de geweldige faciliteiten en de uitstekende relatie die ik had met heel veel mensen. Als ik nu op De Toekomst ben word ik nog steeds hartelijk ontvangen. Ja en ook met die kleine groep hondstrouwe supporters die door weer en wind overal naar toe gaan had ik een uitstekende band.”

Ondanks het korte huwelijk met Ajax heb je nog steeds contacten met diverse oud-spelers.
“Ja kijk dat heb ik dus ook nog overgehouden aan mijn periode bij Ajax. Mijn dorpsgenoot Paul Michielsen (nu nog spelend in Ajax 5), doelman Dennis van der Kraan en met Patrick van Dijk heb ik nog steeds regelmatig contact. Geweldig toch?”

Wat heb je na Ajax verder hebt gedaan in de voetballerij?
“Na nog 1 jaar OFC, waar we kampioen werden en promoveerden naar de Hoofdklasse, werd ik assistent van toenmalig trainer Imdat Ilguy. Dat deed ik twee seizoenen waarna ik terugkeerde naar het veld om voor OFC zaterdag 1 te gaan spelen. Hiermee werden we meteen ook kampioen in de 4e klasse en in mijn laatste seizoen scoorde ik zelfs 32 doelpunten! Inmiddels ben ik 44 jaar en speel ik nog steeds. Op zondag kun je me bewonderen in OFC 3, uiteraard just for the fun.”

Tot slot, wil je nog wat kwijt?
“Ik vond het niet alleen als speler een eer om voor Ajax te mogen spelen, maar ook nu om nog gevraagd te worden voor jullie prachtige website. Geweldig en hartstikke bedankt … dit had ik nooit verwacht! Jullie zullen mij gerust nog wel eens tegenkomen op De Toekomst en alvast heel veel succes volgend seizoen. Tegen Yuri Rose wil ik nog even zeggen dat hij me niet meer hoeft te vragen hahaha.”

Tekst: Marcel Wagenmakers
Foto’s: Rob van Vliet en www.ajax.nl

Interview met Niels van der Steen


Na twee seizoenen bij Ajax gespeeld te hebben gaat verdediger Niels van der Steen ons deze zomer verlaten voor een (her)nieuw(d) avontuur bij SDO Bussum. Om gepast afscheid van hem te nemen, hadden wij onderstaand interview met hem.

Allereerst Niels: hoe gaat het met jullie in deze turbulente tijd?
– Het gaat wel prima, mijn vriendin en ik werken allebei vanuit huis en dat is behoorlijk gek. Ik ging van vanuit mijn werk door naar het voetbal en naar bed en dat bijna de hele week door. Nu zit ik de hele week thuis en dat is gek. Maar we maken het goed.

Stel jezelf eens voor aan de bezoekers van deze site.
– Mijn naam is Niels van der Steen, ik ben 23 jaar en ik woon en werk in Almere. Ik werk als combinatiefunctionaris, wat betekent dat ik in contact sta met een aantal verenigingen binnen Almere en voor die sporten ook clinics geef. Dit door de hele stad, voor jong en oud, om hen zo kennis te laten maken met de sport en in beweging te brengen. Van de F’jes tot aan de senioren heb ik Buitenboys gevoetbald.

Waarom ben je twee seizoen geleden naar Ajax gekomen?
– Teamgenoten van mij bij Buitenboys brachten mij in contact met Detlef Le Grand (trainer Ajax zat.2 ) en na een paar keer te hebben meegetraind kreeg ik te horen dat zij mij graag daar zagen voetballen. Als je de kans krijgt om bij Ajax te voetballen kan je natuurlijk geen nee zeggen. De faciliteiten, de begeleiding en natuurlijk niet te vergeten dat mooie tenue. Die keuze was makkelijk gemaakt.

Heeft de club jouw verwachtingen waargemaakt en waarom?
– Absoluut, zoals ik al zei de faciliteiten en begeleiding dat is gewoon top.

Waarom ben je verdediger geworden?
– Daar ben ik in de jeugd al neergezet en ook bijna altijd gespeeld. Ook wel eens een seizoen op het middenveld of voorin gevoetbald, maar ik vind het mooi dat ik mijn team kan helpen met het verdedigen van het doel en daarna vanuit mijn positie proberen het team tot scoren te laten komen.

Om welke reden(en) verlaat je Ajax voor SDO?
– In mijn ogen had ik geen uitzicht op het eerste elftal en ik denk dat elke voetballer het liefst in een eerste elftal speelt. Daarnaast heb ik tot mijn 4e in Bussum gewoond en wonen er nog altijd vrienden en familie van mij daar. Mijn familie loopt ook al wat jaren rond bij SDO. Zo weet ik dat het een gezellige vereniging is waar op zondag ook behoorlijk wat mensen langs de lijn staan. Dat vind ik mooi om voor die mensen te mogen voetballen.

Wat hoop je in de toekomst als verdediger te bereiken?
– Ik ben niet zo van mijn toekomst uitstippelen. Het belangrijkst vind ik dat ik speel en ik ben benieuwd welk niveau ik aan ga kunnen. Wel wil ik vooral ervaring op doen zodat ik uiteindelijk terug kan keren naar mijn club Buitenboys en hen hogerop kan helpen.

Hoe heb je dit toch wel succesvolle seizoen totdat het abrupt eindigde beleefd?
– Het was een leuk seizoen. Een leuke en volledige groep hebben we waardoor we ook wat meer mogelijkheden hadden in vergelijking met vorig seizoen. We hebben een goed trainingskamp gehad en ik weet zeker dat we voor het kampioenschap en de beker waren gegaan.

Wat mis je op dit moment het meest aan voetbal?
– Het spelletje, het plezier, met je vrienden op het veld staan … dat mis ik vooral. Maar ook het ritme waar ik het over had. Naar het werk, door naar de club om te trainen en in het weekend de wedstrijden.

Wil je nog wat kwijt aan lezers van dit interview?
– Ik wil de club bedanken voor de mooie kans die ik heb gekregen en zo mij hier heb mogen ontwikkelen, mijn wedstrijden op De Toekomst heb mogen spelen. Dat kunnen maar weinig mensen zeggen. Stay home en stay safe aan iedereen!

Tekst en foto’s: Rob van Vliet

Het ultieme fotomoment

In deze nieuwe rubriek halen we een bijzonder Ajax zaterdag moment terug aan de hand van een unieke foto geschoten door onze huisfotograaf Rob van Vliet. Deze aflevering: DE SUPER REFLEX VAN RUBEN ZANDWIJKEN.

Op 11 januari 2020 speelt Ajax de belangrijke eerste uitwedstrijd van het nieuwe jaar in Veenendaal tegen DOVO. Bij winst neemt Ajax afstand van de degradatie/nacompetitie plekken en van DOVO. Bij verlies wordt het weer spannend en hijgt DOVO Ajax in de nek. Ajax speelt uiterst effectief deze middag en trekt de wedstrijd naar zich toe door goals van Koen Blommestijn en Jake Wollgarten. Op slag van rust komt DOVO terug op 1-2. Ajax krijgt in de 2e helft kansen op meer mede doordat DOVO furieus op de gelijkmaker jaagt. De bal valt echter via een kluts goed voor DOVO en het staat 2-2 na 78 minuten spektakel.

Nu heeft DOVO de geest en gaat voor meer. We zien wanorde in het strafschopgebied van Ajax en net als de bal door de lucht lijkt te zijn weggewerkt weet Arends zijn hoofd tegen de bal te plaatsen. Deze gaat met een boog over keeper Ruben Zandwijken heen richting het lege doel. Ruben sprint echter razendsnel terug en met een ultieme reflex weet Zandwijken de bal weg te tikken voordat deze de doellijn passeert. Heel DOVO claimt een goal, maar de camera liegt niet ! Ruben tikt de bal boven de lijn weg. Alsof deze heldendaad niet genoeg is reageert hij direct en schiet de bal naar voren waar Ricardo Fransberg in volle vaart alleen op het vijandelijke doel afstormt en met een bekeken schuiver de 2-3 scoort. Binnen 1 minuut voorkomt keeper Ruben Zandwijken een goal en geeft de voorzet tot de winnende treffer. Gelukkig is het voor eeuwig vastgelegd.

Klik hier voor het volledige verslag van deze wedstrijd.

Tekst: Paul Buffing
Foto: Rob van Vliet